Söylemeyin !

Siz siz olun sakın sevgilinize nişanlınıza eşinize ;

Şu kişinin eşi kredi çekmiş bütün borcu kadına bırakmış gitmiş ,

Senin ailenden kim gelecek ve takı takacak ki , gelenler benim tarafımdan olacak hep , bütün takılar benim tarafımdan gelecek ,

Sen kendini Hint kumaşı mı zannediyorsun ?

Demeyin.

Bağırın , çağırın , küfür edin ama sakın insana küfür etmekten beter olan bu cümleleri sarfetmeyin ! 

Asla ailesine hakaret etmeyin!

Sinirlendiğiniz anda 3 e kadar sayıp bekleyin. Aklınızda ilk söylemek istediğiniz cümle hemen değişecektir. Bu mutluluğun anahtarıdır ! 

Salak , gerizekalı , mal , beyinsiz gibi cümleleri de siz yine de sarfetmeyin.

İlişikinizin değerini bilin , hissettikleriniz anında söyleyin. Hediye mi aldı ? Sarılın. Sevginizi gösterin.

Güzel bir çift söz mi söyledi ? 

Dur ! 

Ben de sana bir çift söyleyeyim demeli.

Her güzel anınızda içinizdeki hoş duyguları belirtin.

Ama içi ağır olan cümleleri sarfetmeyin. Ne var ki bunlarda asla demeyin ! 

İyilik bir yana ! İnsanlık bir yana ! 

Bugün anladım.
Bitti.
Geri dönüşü olmayan hatalar yaptım.
Bliyorum,
Sen gibisini zor bulurum,
Bir çok konuda ;
Uyumluluğumuz,
Dans etmemiz ,
Ortak kararlarımızda zorlanmamamız,
Tavla oynamamız,
 Vs. Vs...
Hepsi bitti.
En önemlisi sevgimiz bitti. Aşkımız bitti. Biz bittik.
Keşke zamanında ikimizde aynaya bakabilseydik.
Keşke.

Bu yazım son yazım seninle ilgili küçük hanım.
Anladım ki gerçekten istemiyorsun!
Omuzlarındaki yük gitmiş!
Rahatlamışsın!
Sen bari mutlu ol küçük hanım !
Bensiz ! Huzurla kal !
Hoşçakal !

Farkındayım

Neyi kaybettiğimin farkındayım !
Lanet olsun ki farkındayım !
farkındayım !
Hep o fotoğrafına bakıyorum.
Hani turla gittiğimiz.
O kocaman salatayı tek başına bitirdiğin yer.
Amasra.
O güzel fotoğrafın içimin yağlarını eritiyor.
Bakarken bile tebessüm ediyorum hala.
İçim bir tuhaf olur.

Gerçeği görünce de yıkılıyorum.
Kaybettiğimi!

Hakaret

Ben senin ailen için asla hakaret etmedim !

Annen seni doğurup bir kenara atmış !
Baban sorumsuz ! Sizin genlerinizde var ! demedim sana !

Ne yaşadıysam seninle yaşadım !
Sana bağırdım , sana laf söyledim , sana küfür ettim !
Ama asla ailene etmedim !
Keşke bana hakaret etseydin de bitmeseydi bu ilişki !
Keşke o görmediğin tavırlarına biraz daha dikkat etseydin !
Keşke hep bana attığın , ben haklı olsam bile kabullendiğim , ilişkimiz bitmesin elbet düzelir , düzeltirim dediğim suçlamalarını biraz görerek söyleseydin !
Sanki 10 yıllık evliyim seninle ! 10 yıl sonra söyleyeceğin lafları şimdi söyledin !
Sürekli , patavatsızca...
Olmadığım , yapmadığım şeyleri yapıyor olarak göstermen sinirlendirdi beni !
Üzerime gelme kaçarım dedim ! Gereksiz , yargılama. Doğru konularda yargıla. Az konuş , öz konuş .
Eğlen benimle , gül , anı yaşa , güzelliklerin farkına varalım ama sürekli yargılama !
Tavırla değil , güzellikle !
İmtihan ya bu !
Sen yaptın ben zıvanadan çıktım !
Ben zıvanadan çıktım sen geldin !
Sen çıktın , ben geldim bitti !
Sevdim be küçük hanım !
sevdim !
hem de çok...

beni bu kadar düşünen bir insanı nasıl olurda bu kadar yaralayabilirim !
Sonuç ?
Son pişmanlık neye yarar?

Kaybet bu öfkeni ( kendime ) ( leyla the band )

Kaybet bu öfkeni,
İçinde sakladığın.
Ter et o derdini,
Benden almadığın.
Sabret sonu aynı değil!
Söylüyorum.
Dinle, rüyaların her gün aynı,
Olmayacak!
Şimdi vazgeçersen geriye döneceksin,
Gitme! Kaybedince daha çok seveceksin
Biliyorum, hiç bir anlamı yok :
Yokluğunda , yokluğunda , yokluğunda

bildiğim tek şey

ne para , ne pul hiç birşey gözümde değildi seni mutlu etmekten başka.
olmadı... yapamadım... istemeden de olsa seni kırdım. Yaraladım...
Kol kanat gerdiğin herşeyi parçaladım.
Ben niye böyle davrandım ?
bilmiyorum...
Bildiğim tek şey...
sadece gerizekalı olduğumdur...

Affet Küçük Hanım

Beni affet küçük hanım.

Her konuda affet.

Sana bir daha küçük hanım demek istiyorum küçük hanım.

Haksızlığımla , üzüntümle , bitkinliğimle  affet. 

İnanarak affet.

Gel. Affettim de !

Sarıl ve bir daha gitme !

Mutlu değilim Küçük Hanım

biliyorum hayatım ! sana çocuk derken kendim çocukluklar yaptım !
fevri davranışlar , agresif davranışlar sergiledim.
sana küçük bir çocuk gibi yaklaşmam gerekirken!
aslında ben çevirdim cehenneme ikimizin hayatını !
senden beklerken ; hayatım'la başla cümlelerine derken , ben söylemedim.
ben ayrıldım. sen geldin. ben ayrıldım , sen geldin. ben ayrıldım , sen yine geldin.
olmaz bu ilişki dedim , yürümez, seninle yürümez bu ilişki dedim.
bizi bitirme dedin. Söz veriyorum düzeleceğim dedin.
Defalarca....
İnandım...
Kandım...
Seni senden çok sevmeye başladım...
Üstüme geldin. beni yargılama dedim.
Hiç mi konuşmayacağım ? hiç mi senin hakkında bir şey söylemeyeceğim dedin?
tabii ki söyleyeceksin. tabii ki yargılayacaksın . tabii ki beni uyaracaksın.
ama hayatım'la başlayarak dedim.
surat yapmadan , fevri çıkışların olmadan.
oratada gerçekten bir problem olsa yemin ederim sana susacağım. ama problem yokken tavırla yaklaşımların , yargılamaların , insanı sinirlendiren noktalar oldu.
Her zaman başkalarını önüme sürdün.
Onun sevgilisi ses çıkartmıyor , bunun eşi böyle yapıyor.
İnsanların melek haline , ancak ve ancak melek olarak ulaşabilirsin.
Evet , bir çok konuda seninle iyi anlaşıyorduk.
Ortak noktalarımız çok fazlaydı.
Birlikte hareket etmekten inanılmaz keyif alıyordum.
Ama olmadı.
Hatlalıyım.
Haksızım.
Fayda etmese de  perişanım.
Üzgünüm küçük hanım,
her şey çok güzel olacak derken , mahvettim, mahvettik.
Gerek çok konuşarak , gerek fevri çıkışlar yaparak , gerek saygısızlaşarak.
Üzgünüm Küçük Hanım.
Benimle birlikte bu tabir yok olup gidecek.
Kimselere söyleyemeyeceğim artık .
Ne bebeğim , ne biriciğim , ne aşkım , ne de küçük hanım.
Benim sayemde bitti küçük hanım.
İstemedim. Ayrılmaz istemedim.
Mutlu değilim.
Mutsuzum.

hata

sen haklıymışsın ! 2 yıldır söylediklerinde haklıymışsın !
olmaz , olamaz , yürümez bu ilişki !
yapamayız birlikte !
dedin....

bir şans istedim onu da vermedin !

peki küçük hanım !

hayatımın en büyük hatasını yaptım ve yaptığım hataları bir daha asla yapmayacağımı göremeyeceksin !
sen uğraş , çabala , düzelt , sonra gitsin !
benim içinde , senin için de geçerli tabii ki!
bittik biz !
yaşayan ölüleriz artık !
severken bittik biz !
aşıkken !

Kaybetme korkusu

En güzeli de ne biliyor musun küçük hanım ?
Seni kaybetme korkusu yaşamamdır !
Onca cümlelerini büyüttüğüm içimde,
Sensizliğinden korkmamdır !
Beni ben gibi sevmeni şimdi anladım ama,
Huzursuzluğum alışkın olmadığımdandır.

Herkes haklı

Herkes haklı ! Ben ben ben diyen iki kişi.

Birbirini seven,

Ama yoran iki kişi.

Tükettin bizi

Dinleseydin...
Anlasaydın...
Yargılamasaydın...
Az konuşsaydın...

Üzülmezdik...
Kaybetmezdik...
ve en önemlisi;

TÜKENMEZDİK.

Yenik...

Bir yanımı kaybettim. Yenik.... Bitkin... Huzursuzum....
Artık sevgisiz. Yetim..
Üzgünüm....